Ανοικτή ημερίδα με θέμα: "Δικαιώματα του ανθρώπου και ΕΣΔΑ"

Το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ) και η Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων  με την ευκαιρία της Ημέρας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου διοργανώνουν ημερίδα με θέμα «Δικαιώματα του Ανθρώπου και ΕΣΔΑ».

Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010 και ώρα 18:00  στο κτήριο της ΝΟΜΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ (στην αίθουσα «Ευρώπη», Μαυρομιχάλη 23). Σκοπός του συνεδρίου είναι να αναδείξει την πρόσφατη σχετική νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τα ζητήματα εφαρμογής της στην ελληνική έννομη τάξη.

Χαιρετισμούς θα απευθύνουν εκ μέρους των διοργανωτών ο κ. Χρ. Αργυρόπουλος και η κ. Α. Γιωτοπούλου- Μαραγκοπούλου.

Εισηγητές θα είναι οι κ.κ. Λ. Κοτσαλής, Ν. Κουράκης, Μ. Καϊάφα-Γκμπάντι, Ελ. Συμεωνίδου-Καστανίδου, Α.-Λ. Σισιλιάνος και Η. Αναγνωστόπουλος.

Το πρόγραμμα βρίσκεται εδώ

Πρόγραμμα του ΟΑΕΔ για ευπαθείς κοινωνικές ομάδες

Ξεκινά την ερχόμενη Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου, η υποβολή ηλεκτρονικών αιτήσεων στον ΟΑΕΔ για τη συμμετοχή σε δύο νέα προγράμματα για την ένταξη στην αγορά εργασίας συνολικά 3.100 ατόμων που ανήκουν στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. 

Συγκεκριμένα το πρόγραμμα συνολικής διάρκειας 48 μηνών θα δημιουργήσει 2.300 νέες θέσεις εργασίας σε όλη την Ελλάδα επιδοτώντας τις ασφαλιστικές εισφορές των ατόμων που θα προσληφθούν για τρία χρόνια με δέσμευση για διατήρηση του προσωπικού για 12 επιπλέον μήνες.
Επίσης με το πρόγραμμα Επιχορήγησης Νέων Ελεύθερων Επαγγελματιών προσφέρεται οικονομική ενίσχυση σε 800 ανέργους ευπαθών κοινωνικών ομάδων για την ανάπτυξη επιχειρηματικών πρωτοβουλιών απασχόλησης.
Η συνολική δαπάνη για την εφαρμογή των δύο προγραμμάτων ανέρχεται στα 52.900.000 ευρώ.
Παράλληλα για εργαζόμενους με αναπηρία ο ΟΑΕΔ ενέκρινε τη χρηματοδότηση της εργονομικής διευθέτησης του χώρου εργασίας τους, καλύπτοντας με επιδότηση ύψους 2.500 ευρώ, το 90% της δαπάνης της εργονομικής προσαρμογής. Από το πρόγραμμα, συνολικού προϋπολογισμού 250.000 ευρώ, θα ωφεληθούν 50 εργαζόμενοι ΑμεΑ που έχουν προσληφθεί με το πρόγραμμα απασχόλησης καθώς και 50 Ελεύθεροι Επαγγελματίες ΑμεΑ που έχουν δημιουργήσει επιχείρηση με επιχορήγηση από το πρόγραμμα Νέων Ελεύθερων Επαγγελματιών του ΟΑΕΔ.
Καινοτομίες του προγράμματος είναι ότι για πρώτη φορά δίνεται η δυνατότητα πρόσληψης ΑμεΑ που παρέχουν τις υπηρεσίες τους με τηλεργασία καθώς και ότι για πρώτη φορά επιχορηγούνται για την πρόσληψη απεξαρτημένων θεραπευτών, τα ψυχιατρικά νοσοκομεία Αθηνών και Θεσσαλονίκης και το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ).
Άνεργοι που ανήκουν στις Ευπαθείς Κοινωνικές Ομάδες θεωρούνται AμεΑ με πιστοποιημένη αναπηρία 50% και άνω, αποφυλακισμένα άτομα, άτομα απεξαρτημένα από εξαρτησιογόνες ουσίες, νεαρά παραβατικά άτομα (δεν εντάσσονται στο πρόγραμμα Νέων Ελεύθερων Επαγγελματιών) και νεαρά άτομα που βρίσκονται σε κίνδυνο κοινωνικού αποκλεισμού.
Οι δικαιούχοι υποβάλλουν αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα, ηλεκτρονικά στην ειδική περιοχή του δικτυακού τόπου του ΟΑΕΔ (www.oaed.gr). 

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=225179

1η Εκθεση Εργων Τέχνης Κρατουμένων

Αναδημοσιεύεται από http://kkgeth.blogspot.com/2010/11/1.html

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας προσκαλέσουμε στα εγκαίνια της 1^ης  Έκθεσης Έργων Τέχνης κρατουμένων γυναικών του Καταστήματός μας που θα πραγματοποιηθεί στις 29 Νοεμβρίου 2010,  στο Συνεδριακό Κέντρο Θήβας, Αίθουσα, «Αρμονία» , β΄ όροφος,  διεύθυνση, Λουκά Μπέλλου 1, Θήβα. 
Η Έκθεση θα διαρκέσει από 29 Νοεμβρίου έως 8 Δεκεμβρίου  2010.
Έπειτα από δύο χρόνια αδυναμίας πραγματοποίησης της Πανελλήνιας Έκθεσης Χειροτεχνίας Κρατουμένων των Καταστημάτων Κράτησης, λάβαμε την πρωτοβουλία να πραγματοποιηθεί η Έκθεση Έργων Τέχνης Γυναικών, με τη συνδρομή της Χ.Ε.Ν. Θήβας, σε χώρο που ευγενικά παραχώρησε ο Δήμος Θηβαίων.
Στην έκθεση θα παρουσιαστούν έργα κρατουμένων -μαθητριών του Εργαστηρίου Χειροτεχνίας-Ζωγραφικής ,που λειτουργεί συτο κατάστημά μας καθώς και έργα άλλων κρατουμένων ,που αξιοποίησαν δημιουργικά τον χρόνο τους.

 Μέσω της συγκεκριμένης Έκθεσης, στέλνουμε  το μήνυμα ότι  η Πολιτεία και συνάνθρωποι συνεχίζουν να ελπίζουν στο πρόσωπο που κρατείται για παραβατική συμπεριφορά και πιστεύουν στις  δυνάμεις του, για θετική αλλαγή  και  λειτουργική ενσωμάτωση στο κοινωνικό σύνολο.Τέλος όλα τα έργα θα διατίθενται  προς πώληση σε χαμηλές τιμές  και τα έσοδα από κάθε έργο θα κατατεθούν στον ατομικό λαγαριασμό της κρατουμένης ,που το κατασκεύασε.

Μια κριτική ματιά στη θεωρία «του γενημμένου εγκληματία»

 

της Κατερίνας Λιναρδάτου

Κοινωνιολόγος 

Πριν από τις μεταρρυθμίσεις του 19^ου αιώνα, οπότε και άλλαξε η μέθοδος μελέτης του ανθρώπου, επικρατούσε η εξουδετερωτική αντίδραση και απάντηση στον δράστη. Η εξουδετέρωση αυτή μπορούσε να πάρει δυο μορφές, είτε ήταν μόνιμη είτε προσωρινή. Οι κυρώσεις που προβλέπονταν κατά συνέπεια ανάλογα με την απάντηση ήταν, η εξορία, η απομόνωση, ο ακρωτηριασμός και η θανατική ποινή.

Αυτή η κατάσταση αλλάζει και αναθεωρείται με την έλευση του θετικισμού, ο οποίος στηρίζεται στην παρατήρηση και στην ανάλυση των πραγματικών φαινομένων και στην κατά συνέπεια εξαγωγή γενικών πορισμάτων. Σηματοδοτεί, λοιπόν, την άνοδο της επιστήμης και την πτώση της θρησκείας ως βάση εξήγησης του κόσμου. Στην περίοδο αυτή κυριαρχούν οι βιολογικές και ψυχολογικές προσεγγίσεις και επομένως η αντίδραση έχει θεραπευτικό περιεχόμενο. Επικρατεί το ιατρικό μοντέλο και η θεραπεία του εγκληματία θα γίνει είτε με φάρμακα είτε με επεμβάσεις, όπως η λοβοτομή. Οι αντιλήψεις αυτές, όπως είναι λογικό έχουν αντίκτυπο και στην σωφρονιστική πολιτική, εφόσον μετακυλίεται το ενδιαφέρον από την πράξη, στην μεταχείριση του εγκληματία και στο ίδιο το δρών υποκείμενο, μέσα από την διερεύνηση αιτίων και παραγόντων που το ώθησαν να περάσει το εγκληματικό κατώφλι. Έτσι, στα πλαίσια αυτά, οι έγκλειστοι θεωρούνται θύματα της κακής βιολογικής τους κατάστασης και της κοινωνίας, γι αυτό προτείνεται η αποκατάσταση των δραστών και όχι η ανταπόδοση του κακού που έκαναν. Οι αόριστες ποινές, η αναστολή της ποινής υπό δοκιμασία και φυλακές, με επαγγελματικές και εκπαιδευτικές δυνατότητες, είναι κατάλληλες για εγκληματίες, των οποίων οι πράξεις οφείλονται στην κοινωνία. Στην περίπτωση που τα αίτια είναι βιολογικά, δεν θα πρέπει να υπάρχει τιμωρία και απάνθρωπη μεταχείριση, καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν μάταιο. Οι ποινές αποκαλούνται πλέον μέτρα και η προστασία της κοινωνίας, κοινωνική άμυνα, είναι ο κύριος στόχος της κρατικής αντίδρασης απέναντι στο έγκλημα. Οι αθεράπευτοι, λοιπόν, εγκληματίες πρέπει να απομονωθούν, ενώ εκείνοι που μπορούν να αναμορφωθούν, να βελτιωθούν και να επακοινωνικοποιηθούν.[1
Μέσα σε αυτή την επιστημονική ατμόσφαιρα, ο Caesare Lombroso, ψυχίατρος των φυλακών, άρχισε να μελετά τον εγκληματία άνθρωπο προσπαθώντας να δημιουργήσει έναν κλάδο της Ανθρωπολογίας που να αφορά συγκεκριμένα τον εγκληματία, την Εγκληματική Ανθρωπολογία.[2]

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΥΖΥΓΩΝ / ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Στα πλαίσια του προγράμματος "ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΣΥΖΥΓΩΝ / ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ" η Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα προσκαλεί  την Παρασκευή 22/10/2010 από τις  19.00 έως τις 21.00 τους / τις συζύγους /συντρόφους  και τους συγγενείς των κρατουμένων, που αισθάνονται την ανάγκη να υποστηριχθούν,  να παρευρεθούν στα γραφεία της οργάνωσης, με σκοπό την συμμετοχή τους σε ομάδες δωρεάν υποστήριξης που θα διαμορφωθούν άμεσα.

ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΤΟΥΜΕ

 * Επαναπροσδιορισμός της σχέσης με δεδομένο τον εγκλεισμό

 * Διαχείριση συναισθηματικών συγκρούσεων  τόσο των κρατουμένων τόσο και των δικών τους

 * Διαχείριση του περιβάλλοντος

 * Διαχείριση του στιγματισμού

 * Διαχείριση των συναισθημάτων κατά τα επισκεπτήρια και θετική  αξιοποίηση του διαθέσιμου χρόνου με τον κρατούμενο

 * Προετοιμασία των παιδιών για αποδοχή του γονιού ως κρατούμενο

 * Διαχείριση της σεξουαλικής και συναισθηματικής στέρησης χωρίς την  παρουσία συντρόφου

 * Συναισθηματική υποστήριξη για πρόοδο και συνέχεια της ζωής χωρίς την παρουσία του συντρόφου

 ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΓΡΑΦΕΙΩΝ : Μουσών 1Α, T.K. 11524, Αθήνα Για περισσότερες  πληροφορίες και δήλωση  συμμετοχής μπορείτε να  απευθυνθείτε:

Καθημερινά  (εκτός Σαββάτου & Κυριακής): 10.30 - 18. 30 στο  210 6925782 - 6974 171144
(κ. Τίνα Τόρρονεν / υπεύθυνη Τμήματος Φυλακών)

Μπορείτε  επίσης να δηλώστε συμμετοχή στο email: hellenicaction@gmail.com

Δραπέτης ονείρων

Εγώ είμαι η Σοφία!

Λένε ότι το όνομα, αντιπροσωπεύει αυτό που διαθέτουμε και είμαστε.

Λέω, ότι αυτό το κατάλαβα περνώντας μέσα από δύσβατα και κακοτρόχαλα μονοπάτια μιας ξέφρενης πορείας, μεταξύ ζωής και θανάτου.

Προβληματίστηκα ανάμεσα σε σταυροδρόμια. Τα περισσότερα που επέλεξα κατέληγαν σε γκρεμούς. Τσακίστηκα πολλές φορές. Πληγώθηκα, πόνεσα και απογοητεύτηκα. Με έσπρωχνε όμως πάντα αυτή η δύναμη της ζωής να ξανασηκωθώ και να παλέψω. Να παλέψω μέχρι να βρω και να διαλέξω το μονοπάτι και όχι τις διασταυρώσεις.

Και αν αναρωτιέσαι εσύ αναγνώστη πώς το μονοπάτι το βρήκα μέσα σ’αυτόν εδώ το χώρο που ήταν η κατάληξη, θα σου απαντήσω, όταν η πτήση γίνεται πτώση για ν’αντέξεις τη σιωπή, πρέπει να γίνεις πέτρα. Κι εκεί πάνω στη πέτρα ν’ανθίσει κυκλάμινο. Δεν είναι εύκολο. Είναι επίπονο και πολλές φορές θες να δηλώσεις παραίτηση. Ωστόσο, κάπου εκεί ανάμεσα έχει ανάψει μια σπίθα. Μια σπίθα για όλα αυτά που σου ανήκουν και ενδεχομένως μέχρι τώρα δεν σου δόθηκαν ποτέ ή δεν τα διεκδίκησες εσύ για να σου δοθούν τώρα… δεν είναι νωρίς, αλλά, ούτε και αργά…

Είναι ο χρόνος που δικαιούμαι. Είδα ένα παράθυρο με φως και αυτό με κάνει να ελπίζω…

Μέσα από αυτό βρίσκω τρόπους να εξελίσσομαι. Η ελευθερία πάντοτε βρίσκει τρόπους να φτάσει στο στόχο της.

Τα πάντα είναι τώρα, όλα είναι τώρα!

Αυτόν τον ήλιο που ατενίζω καθημερινά μέσα από τα δικά μου μάτια και όχι πίσω από τα κάγκελα μιας όμορφης «κοινωνίας» με οδηγεί στην ελευθερία να κοιτάω τον ουρανό και τ’αστέρια, να ονειρεύομαι τη μέρα που θ’ανοίξω και πάλι τις πληγωμένες μου φτερούγες. Με φόβο και αγωνία στην αρχή, αλλά με αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση για το προετοιμασμένο μέλλον, μέσω της επίγνωσης ενός άλλου ταξιδιούΧ αυτού που εγώ επέλεξα, με χρωματιστές ανατολές παιδικών ονείρων!

Αυτούς τους αυτοστοχασμούς έχω πλέον τώρα!

Έτσι όπως τα παιδικά ανέμελα μυαλά. Αλλά με πολύ σοφία και ωριμότητα των πράξεών μου, να τρέφομαι με γνώση στο σχολείο καθημερινά και με μια σπίθα μόνιμη στα μάτια και την καρδιά, να φύγω έξω να πετάξω μακριά!

Μεγάλο μέρος της αυτογνωσίας μου το οφείλω στους καθηγητές και ιδιαίτερα στον διευθυντή του Σ.Δ.Ε. φυλακών Ελεώνα Θηβών, κ. Κλήμη Πυρουνάκη που έγιναν και καθοδηγητές μου πιστεύοντας σε μένα ότι μπορώ να φτάσω εκεί που επιθυμώ.

Αυτή η εμπιστοσύνη, η χαρά και το γέλιο τους, στα μάτια και στα χείλη τους, για μένα είναι η ελπιδοφόρα δύναμη της αντοχής, να ισορροπώ δίχως επιφυλάξεις στο παρόν, να ερμηνεύω ό,τι πέρασε, και να προετοιμάζω ό,τι θα ‘ρθει!

Τέλος, ναι, το όνομά μου είναι Σοφία, αντιπροσωπεύει εμένα και έγινα σοφή μέσα από τον πόνο.

Με ειλικρίνεια και εκτίμηση

Σοφία Αϊβαλιώτη

Το γράμμα της Σοφίας για μας είναι οι καλύτερες ευχές για τη σχολική χρονιά 2010-2011.

Ελπίζουμε οι σκέψεις της Σοφίας να διαχέονται στο κατάστημα κράτησης και να δίνεται η δυνατότητα υπέρβασης στους ανθρώπους που επιθυμούν ένα καλύτερο μέλλον.

Ο Διευθυντής του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας

Κλήμης Πυρουνάκης

"Μπορώ κι εγώ" Δράση για νέους ως 30 ετών που αντιμετωπίζουν προβλήματα με το νόμο

H EΠΑΝΟΔΟΣ ΝΠΙΔ εποπτευόμενο από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υλοποιεί με την υποστήριξη της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς για νέους/ες ηλικίας έως 30 ετών που αντιμετωπίζουν ή αντιμετώπισαν δυσκολίες με το νόμο τη δράση «ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΕΓΩ».

Η δράση «MΠΟΡΩ ΚΑΙ ΕΓΩ» απευθύνεται σε νέους ηλικίας έως 30 ετών που αντιμετωπίζουν προβλήματα με το νόμο

Στόχοι της δράσης «ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΕΓΩ» είναι:

• Η κοινωνική ενσωμάτωση των νέων με νομικές ιδιαιτερότητες

• Η μείωση των ποσοστών υποτροπής τους

• Η πλαισίωση τους με εξειδικευμένους φορείς, υπηρεσίες και επαγγελματίες (όπως ΟΑΕΔ, θυρίδες νεανικής επιχειρηματικότητας)

• Η παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών απασχόλησης

• Η δημιουργία τριών παραγωγικών εργαστηρίων

• Η στήριξη των νεαρών του προγράμματος στην αναζήτηση απασχόλησης

• Η διασύνδεση των νεαρών του προγράμματος με την αγορά εργασίας

Το πρόγραμμα «ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΕΓΩ» περιλαμβάνει τη δημιουργία τριών παραγωγικών εργαστηρίων για 45 νέους, ηλικίας έως τριάντα ετών. Ειδικότερα θα δημιουργηθούν τρία εργαστήρια, με θέμα : «Μαθαίνω το αυτοκίνητο», «Χειρίζομαι τον Η/Υ», «Πειραματίζομαι με την τέχνη».

Στο πρώτο εργαστήριο «Μαθαίνω το αυτοκίνητο» το οποίο θα πραγματοποιηθεί σε εξειδικευμένο συνεργείο που θα μισθώσει η ΕΠΑΝΟΔΟΣ, οι νέοι θα πάρουν γενικές γνώσεις μηχανολογίας αυτοκινήτων προκειμένου να γνωρίσουν από κοντά τη μηχανή και τη λειτουργία της. Η διάρκεια του εργαστηρίου θα είναι 3 μήνες.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010-2011 "Βασικές αρχές ψυχοπαθολογίας και θεραπευτικές προσεγγίσεις" - Από τη θεωρία στην πράξη

Περιγραφή-Στόχος
Η ΚΛΙΜΑΚΑ στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών της δραστηριοτήτων διοργανώνει εκπαιδευτικό πρόγραμμα με στόχο την εμπέδωση βασικών κλινικών γνώσεων και την ανάπτυξη βασικών κλινικών δεξιοτήτων όπως: κλινική συνέντευξη, κλινική αξιολόγηση και διαφορική διάγνωση, διατύπωση περίπτωσης, θεραπευτική αξιοποίηση της κλινικής πληροφορίας. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα πρόκειται να υλοποιηθεί μέσω εισηγήσεων πρακτικά προσανατολισμένων, με παρουσίαση της βασικής θεωρίας, ανάλυση κλινικών περιπτώσεων, παρουσίαση βιντεοσκοπημένων συνεδριών και παιχνίδι ρόλων.  Στο τέλος του προγράμματος οι συμμετέχοντες θα κληθούν να εκπονήσουν βιβλιογραφική ή ερευνητική εργασία η οποία θα αποτελέσει και τμήμα της τελικής αξιολόγησης.
Οι βασικές ενότητες στις οποίες θα εκπαιδευθούν οι συμμετέχοντες είναι οι εξής:

·        Βασικές αρχές κλινικής συνέντευξης και διατύπωση περίπτωσης.

·        Σχιζοφρένεια και συναφείς ψυχώσεις

·        Συναισθηματικές Διαταραχές

·        Άγχος και Αγχώδεις Διαταραχές

·        Σωματόμορφες Διαταραχές

·        Διαταραχές Προσωπικότητας

·        Αυτοκτονικός ασθενής

Στους συμμετέχοντες θα δοθεί πιστοποιητικό παρακολούθησης και επιτυχούς ολοκλήρωσης του προγράμματος.

Συντονιστές Προγράμματος
Ιωάννης Μαλογιάννης, Ψυχίατρος, Επιστημονικά υπεύθυνος Κέντρου Ημέρας «Ομόνοια», Γνωσιακή Συμπεριφοριστική Θεραπεία, Θεραπεία Σχημάτων,  Ινστιτούτο Έρευνας και Θεραπεία της Συμπεριφοράς(ΙΕΘΣ), Α΄Ψυχιατρική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Θεραπείας Σχημάτων
Κυριάκος Κατσαδώρος, Ψυχίατρος, Επιστημονικά Υπεύθυνος, Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΛΙΜΑΚΑ, Πρόεδρος κλάδου Τηλεψυχιατρικής Ε.Ψ.Ε.

Διάρκεια

Νοέμβριος 2010 - Ιούνιος 2011

90 ώρες που κατανέμονται σε 30εβδομαδιαίες συναντήσεις (διάρκειας 3 ωρών έκαστη).

ΕΙΔΙΚΟ ΒΟΗΘΗΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΞΕΤΙΣΑΝ ΠΟΙΝΗ ΣΤΕΡΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Ειδικό βοήθημα δικαιούνται οι ασφαλισμένοι που εξέτισαν ποινή στερητική της ελευθερίας τους.
Δεν είναι δικαιούχοι:
Τα άτομα που εξέτισαν ποινή στερητική της ελευθερίας μικρότερη των δύο μηνών
Τα άτομα των οποίων διακόπηκε η έκτιση της ποινής με τον όρο της καταβολής χρηματικής εγγύησης
Τα άτομα για τα οποία έχουν αρνητική εισήγηση της κοινωνικής λειτουργού των φυλακών ή του Δ/ντή των φυλακών, εφόσον δεν υπάρχει σε αυτές Κοινωνική Υπηρεσία.
Οι σύμφωνα με το άρθρο 88 και 90 του Ποινικού Κώδικα υπότροποι και καθ’ έξιν εγκληματίες, αντίστοιχα.
Το ειδικό βοήθημα καταβάλλεται με απόφαση του Δ/ντη της αρμόδιας Υπηρεσίας παροχών του ΟΑΕΔ ύστερα από αίτηση του ενδιαφερόμενου, η οποία υποβάλλεται στην Υπηρεσία Παροχών του τόπου κατοικίας του, μέσα σε δύο μήνες από την λήξη της ποινής.
Για την καταβολή του ειδικού βοηθήματος απαιτείται επιπλέον το ετήσιο καθαρό οικογενειακό εισόδημα του ασφαλισμένου να μην υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο ποσό, (για το έτος 2010 το ποσό αυτό ανέρχεται στα 9.097,58 €) όπως αυτό αποδεικνύεται από έγγραφο της οικείας οικονομικής εφορίας. Το ποσό αυτό αυξάνεται κατά 293,47 € κάθε ημερολογιακό έτος.
ΥΨΟΣ ΒΟΗΘΗΜΑΤΟΣ:
Το ύψος του βοηθήματος είναι ίσο προς 15 ημερήσια επιδόματα ανεργίας.
ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ:
1) Πρόσφατο Εκκαθαριστικό Εφορίας ή αντίγραφο φορολογικής δήλωσης .
2) Δελτίο ανεργίας θεωρημένο ανά μήνα για όλο το χρονικό διάστημα.
3) Αποφυλακιστήριο.
4) Έκθεση κοινωνικής λειτουργού ή Δ/ντή Φυλακών.

«Πήγαινα στις εξετάσεις με τις χειροπέδες»

«Ο Πούσκιν είναι πιο σημαντικός για τους Ρώσους και όχι ο Ντοστογιέφσκι. Αυτός όμως είναι περισσότερο γνωστός στον κόσμο. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι είμαι τυχερή που μιλάω ρώσικα, τη γλώσσα στην οποία γράφτηκαν τόσο σημαντικά κείμενα.
Ο Πούσκιν νομίζω ότι μιλούσε ελληνικά και γαλλικά. Αν δεν κάνω λάθος έχει γράψει κι ένα ποίημα στα ελληνικά: “Το ρόδο”». «Τα τελευταία χρόνια τα νήματα της ζωή μου δεν τα κινούσα εγώ. Τώρα μπορώ να διεκδικήσω αυτά που επιθυμώ».
Η Μαρίνα Λιτβίνοβα πηγαινοερχόταν στην κουζίνα του δικηγορικού γραφείου όπου εργάζεται για να φέρει καφέ ή νερό, ντυμένη απλά και μακιγιαρισμένη ελαφρά. Από τον Σεπτέμβριο όμως η καθημερινότητά της θα περιλαμβάνει και παρακολούθηση των μαθημάτων της στη Νομική Σχολή. Τα 18.500 μόρια που συγκέντρωσε στις Πανελλαδικές είναι η βάση για μια ζωή που ονειρευόταν και τώρα πια μπορεί να πραγματοποιήσει. «Αυτό που θέλω είναι να αρχίσουν τα μαθήματα, να αποκτήσω μια ζωή τελείως τετριμμένη. Να πηγαίνω στη σχολή, στη δουλειά, να γυρίζω το βράδυ σπίτι, να τρώω, να κοιμάμαι και την επομένη να κάνω ακριβώς τα ίδια πράγματα. Να πλήττω, καταλαβαίνεις;».
Σίγουρα δεν είναι το πρόγραμμα που ονειρεύεται ένα κορίτσι 26 ετών. Για τη Μαρίνα Λιτβίνοβα όμως, η ανία που επιζητεί της προσφέρει τα εχέγγυα της ασφάλειας, την οποία χρειάζεται περισσότερο από οτιδήποτε. «Τα τελευταία χρόνια τα νήματα της ζωή μου δεν τα κινούσα εγώ. Τώρα μπορώ να διεκδικήσω αυτά που επιθυμώ».
Στα 21 της χρόνια προφυλακίστηκε για εμπλοκή σε υπόθεση ναρκωτικών. Θυμάται την ημέρα που την προφυλάκισαν και τη μετέφεραν στον Κορυδαλλό: «Κοιτούσα έξω από το παράθυρο της κλούβας, παρατηρούσα το δέντρα, τους περαστικούς, τα κτίρια και σκεφτόμουν τους λόγους που με οδήγησαν στη θέση που βρέθηκα. Επρεπε να βρω έναν λόγο για να φταίω, αλλιώς δεν θα τα έβγαζα πέρα στη φυλακή. Εμπιστεύτηκα έναν άνθρωπο τον οποίο δεν γνώριζα καλά. Ημουν επιπόλαιη».

Τα δύσκολα χρόνια. Η Μαρίνα Λιτβίνοβα δεν ρίχνει τις ευθύνες στο δύσκολο και σκληρό οικογενειακό περιβάλλον όπου μεγάλωσε. Μέχρι τα έξι της χρόνια έμενε με την ελληνίδα μητέρα της και τον ρώσο πατέρα της στη Νότια Ρωσία, στην πόλη Κρασνοντάρ. Οταν γεννήθηκε και η μικρή της αδερφή, γύρω στο ΄90, η μητέρα της αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Ελλάδα και τις πήρε μαζί της. Μετακόμισαν στη Θεσσαλονίκη, εκεί όπου ζούσαν ο παππούς και η γιαγιά των κοριτσιών. «Η μητέρα μου ξαναπαντρεύτηκε και απέκτησε δύο ακόμη παιδιά. Ο πατριός μου ήταν χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Τον ίδιο δρόμο ακολούθησαν και η μητέρα μου και τα αδέλφια μου. Μετακόμισα στη γιαγιά και στη Γ΄ Γυμνασίου σταμάτησα το σχολείο για να δουλέψω. Πίστευα ότι έτσι θα ξέφευγα. Μάταια».
Κατεβαίνει στην Αθήνα, βρίσκει δουλειά και γνωρίζει έναν άντρα τον οποίο εμπιστεύεται. Εμεναν ήδη τρεις εβδομάδες μαζί όταν τη συνέλαβε η Αστυνομία για ανάμειξη σε υπόθεση ναρκωτικών.

Ψηφιακή Δικαιοσύνη από το 2012

Ενα φιλόδοξο πρόγραμμα ψηφιακών υπηρεσιών, αντίδοτο στην τεράστια γραφειοκρατία που ταλανίζει τον πολύπαθο χώρο της Δικαιοσύνης, επιχειρεί να υλοποιήσει τα επόμενα δύο χρόνια το υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Οπως ανακοίνωσε σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο υπουργός Χ. Καστανίδης, έχουν εξασφαλιστεί, μέσω ΕΣΠΑ, πόροι συνολικού ύψους 37 εκατ. ευρώ προκειμένου να τεθούν σε εφαρμογή τα έργα για την ψηφιοποίηση και τον εκσυγχρονισμό της Δικαιοσύνης και του σωφρονιστικού συστήματος.

Στο πλαίσιο αυτό προβλέπεται η δημιουργία πληροφοριακού συστήματος Εθνικού Ποινικού Μητρώου στο οποίο θα καταχωρίζονται όλα τα δεδομένα ποινικού μητρώου από τις Εισαγγελίες Πρωτοδικών της χώρας. Η κεντρική βάση με την οποία θα έχουν σύνδεση δικαστικές αρχές, δημόσιες υπηρεσίες, ξένες πρεσβείες κ.λπ., θα διατηρείται στο υπουργείο Δικαιοσύνης ενώ όταν ολοκληρωθεί το έργο οι πολίτες θα μπορούν ηλεκτρονικά να λαμβάνουν αντίγραφο ποινικού μητρώου.

Δικόγραφο

Μια άλλη σημαντική καινοτομία στο πλαίσιο της e-justice που θα ανακουφίσει χιλιάδες δικηγόρους και πολίτες οι οποίοι συνωστίζονται καθημερινά στα δικαστήρια, είτε για να καταθέσουν δικόγραφα είτε για να ενημερωθούν για την πορεία της υπόθεσής τους, είναι η δυνατότητα ηλεκτρονικής κατάθεσης και παρακολούθησης του δικογράφου.

Το έργο θα εκτελεστεί σε συνεργασία με την Ολομέλεια των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων της χώρας σε συνέχεια του μνημονίου που έχει ήδη υπογράψει το υπουργείο με τον πρόεδρο της Ολομέλειας Δ. Παξινό και αναμένεται να δώσει λύση στα προβλήματα κακής εξυπηρέτησης, απώλειας χρόνου και υψηλής γραφειοκρατίας.

Εκρηξη της εγκληματικότητας των ανηλίκων

Επικίνδυνη αύξηση των άγριων εγκλημάτων με πρωταγωνιστές ανηλίκους, ακόμη και κάτω από δέκα ετών, καταγράφουν τα στατιστικά στοιχεία παραβατικότητας της Ελληνικής Αστυνομίας.

Oλοένα και συχνότερα συλλαμβάνονται ανήλικοι για την τέλεση άγριων εγκλημάτων που πριν από μερικά χρόνια αποτελούσαν «μόνο σκηνές από ταινίες του κινηματογράφου», όπως λένε χαρακτηριστικά αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ., οι οποίοι ασχολούνται με την παραβατικότητα των ανηλίκων.
Η στυγνή δολοφονία ενός 80χρονου από 2 κορίτσια 15 και 16 ετών στην Κερκίνη Σερρών, αλλά και συμπλοκές ομάδων μεταξύ Ελλήνων και παιδιών μεταναστών δεν αντιμετωπίζονται πλέον από την Ελληνική Αστυνομία ως μεμονωμένα περιστατικά, αλλά ως μια κατάσταση που κάθε χρόνο γίνεται και χειρότερη.
«Με εξαίρεση το 1995, όταν ανήλικοι πρωταγωνίστησαν σε φρικιαστικά εγκλήματα, στη συνέχεια οι περισσότερες παραβάσεις αφορούσαν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Τώρα συλλαμβάνουμε για κλοπές και ληστείες ακόμη και παιδιά 8 και 9 ετών, ενώ βαποράκια ναρκωτικών χρησιμοποιούνται μέχρι και 7χρονα», λέει στα «ΝΕΑ» ανώτερος αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας.
Το πρώτο τετράμηνο του 2010 τα εγκλήματα με επικίνδυνη σωματική βλάβη είναι ήδη αναλογικά περισσότερα από όσα καταγράφηκαν το 2008. Διαχρονικά παρατηρείται αυξητική τάση και μεταβολή των ποιοτικών χαρακτηριστικών της εγκληματικότητας των ανηλίκων.

Το «Πείραμα της Φυλακής» του πανεπιστημίου Στάνφορντ

Το «Πείραμα της Φυλακής»

Το διαβόητο «Πείραμα της Φυλακής του πανεπιστημίου Στάνφορντ» διεξήχθη το 1971 από την ερευνητική ομάδα του καθηγητή στο τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστημίου Στάνφορντ, Φίλιπ Ζιμπάρντο, πάνω στις ψυχολογικές επιπτώσεις που επιφέρει η μετατροπή ενός ατόμου σε φυλακισμένο ή δεσμοφύλακα.

Λίγες μέρες πριν την έναρξη του πειράματος η παρακάτω αγγελία εμφανίστηκε σε μια τοπική εφημερίδα της Καλιφόρνια:

«Άνδρες, φοιτητές πανεπιστημίου, ζητούνται για συμμετοχή σε μια ψυχολογική μελέτη για τη ζωή στη φυλακή. Αμοιβή 15 δολάρια την ώρα για μια περίοδο δύο εβδομάδων ξεκινώντας στις 14 Αυγούστου».

Περισσότεροι από εβδομηνταπέντε φοιτητές δήλωσαν συμμετοχή. Εικοσιτέσσερις από αυτούς τελικά επιλέχθηκαν και ορίστηκαν τυχαία να παίξουν το ρόλο είτε του «φυλακισμένου» είτε του «δεσμοφύλακα», σε μια υποτιθέμενη φυλακή που είχε δημιουργηθεί για τους σκοπούς του πειράματος στο υπόγειο του κτιρίου του τμήματος Ψυχολογίας του πανεπιστημίου. Η επιλογή των υποψηφίων έγινε με βάση την απουσία ψυχολογικών και ιατρικών προβλημάτων, καθώς και ποινικού μητρώου.

Ο Ζιμπάρντο και η ομάδα του ξεκίνησαν το πείραμα για να εξετάσουν την ορθότητα της ιδέας ότι οι συνθήκες κακοποίησης στις φυλακές ανακύπτουν κυρίως εξαιτίας των εγγενών χαρακτηριστικών της προσωπικότητας των φυλακισμένων και των φρουρών τους. Για τον έλεγχο της υπόθεσης εφάρμοσαν μια σειρά από συμβάσεις με σκοπό να προκαλέσουν τον αποπροσανατολισμό και την αποπροσωποποίηση, την αποποίηση της ταυτότητάς των «κρατουμένων» καθώς και την ενίσχυση του αισθήματος εξουσίας των «δεσμοφυλάκων».

Κάτω από απόλυτα ρεαλιστικές συνθήκες, οι φυλακισμένοι ζούσαν κλειδωμένοι στα κελιά τους, υπό συνθήκες εξαθλίωσης, ψυχολογικής πίεσης, χωρίς προσωπικό χώρο και χρόνο, φορώντας ένα κουρέλι-φόρεμα, χωρίς εσώρουχα και με ξυρισμένα κεφάλια. Από την άλλη, οι «φύλακες» δούλευαν σε βάρδιες, φορώντας στρατιωτικές στολές και ειδικά γυαλιά ηλίου που απέτρεπαν την απευθείας βλεματική επαφή. Κρατούσαν αστυνομικό γκλομπ και αποκαλούσαν τους «φυλακισμένους» αποκλειστικά με αριθμούς.

Το πείραμα γρήγορα κλιμακώθηκε και ο Ζιμπάρντο έχασε τον έλεγχό του. Οι φυλακισμένοι υπέφεραν -αλλά και αποδέχτηκαν- σαδιστικές κι εξευτελιστικές συμπεριφορές. Τα υψηλά επίπεδα στρες σταδιακά τους οδήγησαν από τη στάση εξέγερσης απέναντι στις συνθήκες, στην απώθηση της πραγματικότητας και την αποδοχή πειθήνιου ρόλου. Μέχρι το τέλος του πειράματος πολλοί είχαν φανερώσει έντονες συναισθηματικές ενοχλήσεις.

Το πείραμα της φυλακής του Στάνφορντ έληξε στις 20 Αυγούστου του 1971, έξι μέρες μετά την έναρξή του, αντί για δεκατέσσερις όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί. Εκείνη τη μέρα ο Ζιμπάρντο κάλεσε «φρουρούς» και «φυλακισμένους» για να ανακοινώσει ότι η «φυλακή» έκλεισε.

Τα αποτελέσματα του πειράματος φαίνεται πως καταδεικνύουν το ευεπηρέαστο και την υπακοή των ανθρώπων όταν τους παρασχεθεί μια νομιμοποιημένη ιδεολογία καθώς και κοινωνική και θεσμική υποστήριξη.

Γίνεται έτσι συμβατό με το επίσης πολύ γνωστό πείραμα του καθηγητή Μίλγκραμ, το οποίο έλαβε χώρα στα μέσα του εικοστού αιώνα στο πανεπιστήμιο Yale των ΗΠΑ και σόκαρε τη φοιτητική και ακαδημαϊκή κοινότητα του πανεπιστημίου καταδεικνύοντας ότι καθημερινοί άνθρωποι εκπλήρωναν εντολές -κάτω από εφάμιλλες συνθήκες «νομιμοποίησης»- που οδηγούσαν στη φαινομενική χορήγηση ισχυρότατων ηλεκτρικών σοκ σε άλλους συμμετέχοντες.

Το «πείραμα της φυλακής» και παραλλαγές του, πλέον είναι παράνομα στις ΗΠΑ.

* αναδημοσίευση από http://tvxs.gr/node/61958

6 φωτογραφικές μηχανές, 4 κρατούμενες, 14.000 φωτογραφίες

Photographers: Simona D., Stefania G., Klein T., Cosmo, Mariana Clipa, Y. Z.

Η επικεφαλής των γυναικείων φυλακών Tirgsor της Ρουμανίας πρότεινε στη φωτογράφο Cosmin Bumbuț την υλοποίηση ενός Workshop φωτογραφίας εντός της φυλακής. Η φωτογράφος δέχτηκε με τον όρο ότι οι κρατούμενες θα έπαιρναν τις φωτογραφικές μηχανές και μέσα στα κελιά τους. Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά από πολλές απόψεις. Η Cosmin Bumbuț λέει στο περιοδικό Punctum:

«Κάλεσα την Marian Alecsiu ιδιοκτήτρια του καταστήματος F64 και ζήτησα να μου παραχωρήσει φωτογραφικές μηχανές, κάρτες μνήμης και μπαταρίες. Έλαβα τελικά 6 φωτογραφικές μηχανές και τις πήγα στη φυλακή. Με ανησυχούσε το γεγονός ότι οι μηχανές είχαν πολλά κουμπιά και χοντρά εγχειρίδια που θα έκαναν δύσκολη τη χρήση τους. Επιπλέον, είχα να διδάξω φωτογραφία από το 1997 κι έτσι δεν ήξερα από πού να ξεκινήσω και τι να τους εξηγήσω πρώτα.

Η Raducanu μου σύστησε 14 κρατούμενες οι οποίες μαζεύτηκαν σε ένα δωμάτιο και τους έδωσα τις μηχανές. Θα επέστρεφα σε 5 μέρες για να διαλέξω 6 άτομα για το μάθημα φωτογραφίας. Τους είπα ότι θα διάλεγα τις πιο «ειλικρινείς» φωτογραφίες και απαγόρευσα τη χρήση flash και ψηφιακού zoom.

Ξεκίνησα έτσι τις εβδομαδιαίες συναντήσεις με 6 κρατούμενες. Από μάθημα σε μάθημα οι συμμετέχουσες γίνονταν όλο και πιο φιλόδοξες, έδειχναν ενδιαφέρον και είχαν περισσότερη επίγνωση των φωτογραφιών που τράβαγαν. Σε 2 μήνες είχαν τραβηχτεί 14.000 φωτογραφίες. Κάναμε μαζί την πρώτη επιλογή, προβάλλοντας τις φωτογραφίες στον προτζέκτορα. Στο τέλος του workshop είχαμε μια επιλεγμένη συλλογή 1.100 φωτογραφιών. Διάλεξα τις καλύτερες και έμειναν 395. Αυτές οι φωτογραφίες μπορούν να εκτεθούν οποιαδήποτε στιγμή σε κάποια γκαλερί. Είναι πολύ καλύτερες από έργα πολλών διάσημων φωτογράφων καθώς είναι ειλικρινείς, αθώες και αποπνέουν φρεσκάδα. 64 από αυτές δημοσιευθήκαν στο περιοδικό Punctum .

Στο τέλος ρώτησα τα κορίτσια αν είχαν μάθει κάτι από τις συναντήσεις μας. Μου είπαν πως έμαθαν να μην χρησιμοποιούν το zoom, να χρησιμοποιούν 100ISO σε εξωτερικό χώρο και 1.600 ISO σε εσωτερικό και ότι οποιοδήποτε αντικείμενο μέσα σε ένα κάδρο είναι σημαντικό. Κι αυτά ήταν αρκέτα για μένα».

Μπορείτε να δείτε τις επιλεγμένες φωτογραφίες εδώ

ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΜΑΡΑΣ: ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ

ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΚΕΔΡΟΣ, σελ. 768, τιμή € 25

"Το βιβλίο αυτό είναι η γραπτή μεταφορά παράνομης δράσης και οδυνηρών εμπειριών που ζητούσαν πιεστικά διέξοδο με ζητούμενο την ψυχική ισορροπία μέσα σ' ένα ασφυκτικό και επικίνδυνο περιβάλλον.

Το να μπορεί ένας επικίνδυνος κρατούμενος -που κατά καιρούς έχει γίνει πονοκέφαλος για το διωκτικό και σωφρονιστικό σύστημα- να εκφράζει ελεύθερα τις σκέψεις και τις εμπειρίες που αφορούν την παράνομη δράση του, και να τις εκδίδει μάλιστα, είναι επιφανειακά μια δυνατότητα την οποία κάποιος απονήρευτος θα χρέωνε στα θετικά αυτού του συστήματος".

Κ.Σ. 

 

Υπήρξε διαρρήκτης, σύντροφος των αδερφών Παπακώστα και κέρδισε τα δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας που του αναλογούσαν κάνοντας μερικές εξαιρετικά θεαματικές στην απλότητά τους αποδράσεις από τις ελληνικές φυλακές. Το «Καταζητείται» είναι η αυτοβιογραφία του και παράλληλα μια καταγραφή της προσωπικής του κοσμοθεωρίας. Για τον Σαμαρά, η παρανομία είναι η βιωμένη ουτοπία, το «εδώ και τώρα» ενός κόσμου χωρίς συμβάσεις και μικροαστικούς περιορισμούς. η στιγμή της απόδρασης είναι η ύψιστη στιγμή ελευθερίας. Το βιβλίο πρωτοκυκλοφόρησε το 1999 από τις εκδόσεις Οξύ. Φέτος επανακυκλοφορεί από τον Κέδρο, με την προσθήκη στο τέλος μιας συνέντευξης που ο Σαμαράς είχε παραχωρήσει στον Σταύρο Θεοδωράκη. Αν κάποιος διαβάσει το βιβλίο χωρίς μυθοποιητική διάθεση, τότε δίνει και μεγαλύτερη προσοχή σε όλες τις μικρές λεπτομέρειες που σχηματίζουν ένα πλούσιο πορτρέτο των ελληνικών φυλακών αλλά και της ελληνικής κοινωνίας από τις αρχές του '80 μέχρι και τα μέσα του '90.

 www.athinorama.gr/

Ένας άνθρωπος που έχει ζήσει όλη του τη ζωή στην παρανομία, ένας άνθρωπος που έχει ζήσει στην κόψη του ξυραφιού, ένας άνθρωπος που την ώρα που εσύ κοιμόσουνα με ανοιχτά παράθυρα είχε περάσει έξω από το παράθυρό σου και ήσουνα τυχερός που αποφάσισε να μπει στο διπλανό και όχι στο δικό σου, αλλά η πατημασιά του μπορεί ακόμα να είναι έξω από το πρεβάζι σου. Θα φανταζόταν άραγε ο Kώστας Σαμαράς, πριν από χρόνια, όταν έσκαβε τρύπες μέσα σε τοίχους κελιών που ίσα ίσα χωρούσαν το σώμα του, όταν έτρεχε στα βουνά να κρυφτεί από την αστυνομία, όταν από πίσω του ουρλιάζανε σειρήνες και οι σφαίρες των αστυνομικών πέρναγαν ξυστά από τη ζωή του, ότι θα ερχόταν η μέρα που θα καθόταν στη βεράντα των εκδόσεων Kέδρος, με καφέ και κουλουράκια, ελεύθερος, χωρίς να χρειάζεται να κοιτάζει γύρω γύρω αν τον παρακολουθεί κάποιος, χωρίς να βαραίνουν τα ρούχα του όπλα ή χειροβομβίδες, με μία ταυτότητα στην τσέπη που γράφει το αληθινό του όνομα; Mάλλον όχι.

Ξένοι στην ίδια πόλη;

Ποτέ δεν πιστέψαμε τυφλά/ τις σκοτεινές αλήθειες,/ Μας έμαθαν οι περιστάσεις/ να κυνηγάμε σκιές και οράματα (Δ. Πιστικός, Τα πιο καλά μυαλά της γενιάς μου)
Οι αντικοινωνικές πράξεις είναι το τελικό αποτέλεσμα (και) ενός ελαττωματικού κοινωνικού χώρου, καθώς νοσηρός περίγυρος και νοσηρή συμπεριφορά συχνά συνδέονται άρρηκτα. Το δικαίωμα στην ασφαλή πόλη συνδέεται με την οικολογία του εγκλήματος και την οικολογία της συμπεριφοράς των κατοίκων. Πόλεις διπλής ή τριπλής όψης (π.χ. περιοχές πλουσίων, περιοχές μεταναστών, περιοχές γκέτο), «ζόρικες πλατείες», κακόφημες συνοικίες δημιουργούν ρωγμές στον κοινωνικό ιστό και διευρύνουν τον ηθικό πανικό. Βέβαια, οι γενικές αξίες της πόλης (παιδεία, πολιτισμός, παραδόσεις) παίζουν τον δικό τους κρίσιμο ρόλο, όμως ο γκετοποιημένος ρατσισμός, οι περιθωριοποιημένες ανισότητες και οι υπόγειες ζωές παράγουν αντι-αξίες που επηρεάζουν την κοινωνική αποδιοργάνωση και ανομία.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ «κοινότητες» που όχι μόνον ανέχονται, αλλά και υποθάλπουν παράνομες, αντικοινωνικές ή και εγκληματικές πρακτικές. Οι εγκληματικές αξίες υποστηρίζονται από υπο-συστήματα κοινωνικών σχέσεων, καθώς οι διευθετήσεις διαφορών και συγκρούσεων συν-τελούνται με βίαιο τρόπο. Σ' ένα συγκεκριμένο «περιβάλλον μάθησης», η απόκτηση παρεκκλινουσών διεξιοτήτων και η αναζήτηση πεδίων άσκησης μιας (εξίσου βάρβαρης) αντιεξουσίας είναι πλήρως νομιμοποιημένες μέθοδοι.

Νομικό πλαίσιο προστασίας δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων - Παρατηρήσεις σχετικά με την άρση του καταλογισμού

Το νομικό πλαίσιο προστασίας των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων, παρά τους αναχρονισμούς ή ατέλειες που μπορεί να περιέχει, ουσιαστικά αναδεικνύει τα κενά και προβλήματά του, κατά την εφαρμογή του. Βρισκόμαστε, δυστυχώς, συχνά μπροστά σε φαινόμενα παρέκκλισης από το νόμο, κατά τη διαδικασία της άρσης του καταλογισμού, της ακούσιας νοσηλείας ή της δικαστικής συμπαράστασης. Κι αυτό σημαίνει ότι η παρέκκλιση είναι πολύ μεγαλύτερη αν εξετασθεί η ουσία των πραγμάτων, δηλαδή κατά πόσον υπάρχει μέριμνα για να προστατευθεί και να ωφεληθεί μέσω του νόμου ο ασθενής.

Άρση του καταλογισμού

Σύμφωνα με το άρθρο 34 του Ποινικού Κώδικα, προβλέπονται βιολογικές προϋποθέσεις για τον ορισμό της ανικανότητας για καταλογισμό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο το ποινικό σύστημα χρησιμοποιεί τη μικτή βιολογική-ψυχολογική μέθοδο.

Ο Συνήγορος του Πολίτη για την χρήση Η/Υ

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Προς: Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Γενική Διεύθυνση Σωφρονιστικής Πολιτικής

1 Μαρτίου 2010

Θέμα: «Χρήση Η/Υ από κρατούμενο σε πλαίσιο προγράμματος σπουδών»

Στο Συνήγορο του Πολίτη κοινοποιήθηκε επιστολή του κ. Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, κρατουμένου στη δικαστική φυλακή Κορυδαλλού, με την οποία διαμαρτύρεται για την άρνηση των αρμοδίων αρχών του ανωτέρω καταστήματος κράτησης να του επιτρέψουν τη χρήση Η/Υ για εκπαιδευτικούς λόγους. Περαιτέρω με την επιστολή αυτή ζητείται η διαμεσολάβηση του Συνηγόρου του Πολίτη και για το λόγο αυτό η Αρχή μας επιλαμβάνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 3094/2003.

Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει απ' το περιεχόμενο της προαναφερόμενης επιστολής, ο κ. Γιωτόπουλος, κατά το χρόνο που είναι κρατούμενος, εκπονεί τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Paris 7 - Diderot και για το λόγο αυτό έχει απευθύνει αίτηση στη Διεύθυνση Φυλακών Κορυδαλλού προκειμένου να επιτραπεί σ' αυτόν η χρήση Η/Υ. Αναφέρει επίσης ότι στο πρόσφατο παρελθόν έχουν εκδοθεί δύο (2) απορριπτικές αποφάσεις επί αιτήματός του με την αιτιολογία ότι υπάρχει ρητή απαγόρευση στο άρθρο 19 του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας Καταστημάτων Κράτησης.

Στο πλαίσιο διερεύνησης της ανωτέρω αναφοράς ο Συνήγορος του Πολίτη κρίνει σκόπιμο να κάνει τις εξής επισημάνσεις:

Συνέντευξη του Πέτρου Δαμιανού, διευθυντή σχολείου ΕΚΚΝΑ

*αναδημοσίευση από το ηλεκτρονικό περιοδικό http://www.theartofcrime.gr

συνέντευξη στον Διονύση Χιόνη
και στον Κώστα Σκαρμέα

Στο 11ο τεύχος του περιοδικού φιλοξενείται ο διευθυντής του Σχολείου του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα, κύριος Πέτρος Δαμιανός. Ένας καθηγητής Μαθηματικών, που μπορεί να μην είναι νομικός, αλλά η συμβολή του στην πρόληψη της εγκληματικότητας ανηλίκων και στη σωφρονιστική μεταχείριση των παιδιών που βρίσκονται στις φυλακές ανηλίκων υπήρξε τα τελευταία χρόνια καταλυτική.

Η συνέντευξη έγινε τις μέρες των εξετάσεων των μαθητών, μέσα στον χώρο του σχολείου.

Τι σπουδές έχετε κάνει και ποια είναι η σημερινή σας θέση;
Μαθηματικός είμαι. Τελείωσα το Πανεπιστήμιο Αθηνών, μεταπτυχιακά καμία σχέση με τον χώρο, στην Ιστορία και Φιλοσοφία της Επιστήμης, και στη συνέχεια εδώ.

Εδώ πώς βρεθήκατε;
Ψάχνω πολλές φορές κι εγώ, έχω δώσει διάφορες ερμηνείες αλλά δεν είμαι σίγουρος ακριβώς πώς έγινε. Δε νομίζω ότι ήταν τυχαίο. Θέλω να πιστεύω ότι ήταν μια διεργασία χρόνων, που ξεκινάει από τα παιδικά χρόνια, από τα εφηβικά, από τα πρώτα χρόνια έως καθηγητής. Κάθε χρόνο που τέλειωνα σαν φροντιστής, μετά από εκτοντάδες ώρες διδασκαλίας, ένιωθα ένα κενό. Παρόλο που δίδασκα δε μου άρεσε. Πιστεύω ότι ήμουν και είμαι καλός δάσκαλος, κι όμως δεν έβρισκα κάτι. Κι έλεγα ότι του χρόνου θα αφιερώσω κάποιες ώρες σε κάτι άλλο, θα πάω σε ένα ορφανοτροφείο, κάπου... Αυτό το «του χρόνου» δεν ερχόταν ποτέ. Μέχρι που έγινε ένα κλικ κάποια στιγμή...

Σε ποια ηλικία έγινε το κλικ;
Στα 38 μου.

Υπήρχαν τότε στη φυλακή παρόμοια σχολικά προγράμματα ή τα δημιουργήσατε εσείς;
Το κέντρισμα ήταν αυτό: μου λέει μια συνάδελφος «Πήγα την περασμένη βδομάδα με τους μαθητές μου στον Κορυδαλλό, στις γυναικείες φυλακές, να πάμε πράγματα» (εκεί ήταν παλιά και οι ανήλικοι). Και όπως περνούσαν από το διάδρομο, έβγαζαν τα παιδιά τα χέρια τους από τα κελιά για να τους πουν «χρόνια πολλά». Δεν τους ζήτησε κανένα παιδί να τους δώσουν από τα πράγματά μας, αυτό που ήθελαν ήταν «χρόνια πολλά». Θεωρώ ότι από εκείνη τη στιγμή έγινε κάτι και αποφάσισα να ασχοληθώ με αυτά τα παιδιά που δίνανε το χέρι τους. Αυτό ήταν, έτσι ξεκίνησε.

Ο Μότσαρτ... στη φυλακή

Πριν από λίγες εβδομάδες ο ιταλός αρχιμουσικός Ρικάρντο Μούτι επισκέφθηκε τις φυλακές Βollate στα περίχωρα του Μιλάνου. Καλεσμένος μιας ομάδας κρατουμένων, σύμφωνα με τον ιταλικό Τύπο, πέρασε δύο ώρες μαζί τους ερμηνεύοντας δημοφιλείς συνθέσεις του κλασικού ρεπερτορίου στο πιάνο, ανταλλάσσοντας απόψεις και μιλώντας τους για τις διεξόδους που μπορεί να προσφέρει η όποιας μορφής ενασχόληση με τη μουσική. Ο Μούτι έφυγε με την υπόσχεση να επιστρέψει σύντομα ενώ, μιλώντας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία έδειξαν ζωηρό ενδιαφέρον για την πρωτοβουλία του, επισήμανε τον κοινωνικό ρόλο της τέχνης του αλλά και την ευθύνη των      καλλιτεχνών να ανταποκριθούν σε αυτήν.                

Δεδομένης της κοινωνικής ευαισθησίας του 68χρονου μαέστρου, η κίνησή του μάλλον δεν ξαφνιάζει. Μόλις εξελέγη στη θέση του μουσικού διευθυντή της Συμφωνικής Ορχήστρας του Σικάγου, το 2008, ο Μούτι έκανε γνωστή την επιθυμία του να δραστηριοποιηθεί προς αυτή την κατεύθυνση δίνοντας συναυλίες σε φυλακές και σε αναμορφωτήρια των ΗΠΑ. Πριν από λίγους μήνες μάλιστα επ΄ ευκαιρία της δημοσιοποίησης του προγράμματος της πρώτης επίσημης σεζόν του (2010-2011) ανακοίνωσε και συγκεκριμένες πρωτοβουλίες.